Opactwo Cystersów w Bierzwniku

Author:

Klasztor Cystersów w Bierzwniku został ufundowany przez margrabiów brandenburskich z dynastii askańskiej w 1286 roku. Cystersi z Kołbacza otrzymali od margrabiów 500 łanów na założenie klasztoru. Po kilku latach przygotowań, w 1294 roku konwent 12 zakonników przybył do Bierzwnika. Opactwo dość szybko się rozwijało, pierwsze zabudowania były gotowe już na początku XIV wieku.

Opactwo Cystersów w Bierzwniku

Cystersi byli dobrymi gospodarzami, otrzymali dodatkowo kilka wsi, opactwo korzystało z przywilejów i dobrej koniunktury. W 1326 roku okres ten zakończyła wojna Władysława Łokietka z Ludwikiem Bawarskim Wittelsbachem. Opactwo zostało obrabowane i spalone, zresztą wiele miejscowości Nowej Marchii wyludniło się na skutek wojny i towarzyszącej jej zarazy. Sytuacja materialna cystersów z Bierzwnika poprawiła się dopiero w drugiej połowie XIV wieku.

Opactwo Cystersów w Bierzwniku
Opactwo Cystersów w Bierzwniku

W 1539 roku margrabia Jan z Kostrzyna (Hohenzollern), który przeszedł na luteranizm, sekularyzował opactwo cystersów w Bierzwniku. Na majątku opactwa utworzono domenę państwową, a kościół przestał pełnić funkcję sakralną aż do połowy XIX wieku. Zabudowania opactwa ucierpiały w czasie wojny trzydziestoletniej, po wojnie elektorzy brandenburscy mieli tam letnia rezydencję. Na początku XIX wieku pożar zniszczył część kościoła. W połowie XIX wieku kościół po przebudowie zaczęła wykorzystywać gmina protestancka.

Opactwo Cystersów w Bierzwniku
Opactwo Cystersów w Bierzwniku

Obecnie właścicielem obiektu jest parafia rzymsko-katolicka. Zachowały się dolne kondygnacje skrzydła wschodniego i południowego, piwnice i krużganek skrzydła zachodniego oraz częściowo kościół.