Pałac w Kargowej

Kargowa to miasto w województwie lubuskim, którego początki sięgają średniowiecza. Pierwsza wzmianka o miejscowości pochodzi z 1360 roku, kiedy była ona jeszcze osadą. W 1641 roku Kargową kupił hrabia Jerzy Unrug (von Unruh), starosta gnieźnieński. Od jego nazwiska miejscowość przez pewien czas nazywano Unrugowem.

Historia pałacu

Pod koniec XVII wieku Krzysztof Unrug wzniósł w Kargowej dwukondygnacyjny pałac na planie prostokąta. Rezydencja była siedzibą właścicieli miejscowych dóbr.

W pierwszej połowie **XVIII wieku Kargowa przeszła w ręce króla Polski i elektora Saksonii Augusta II Mocnego, który planował urządzenie w miejscowości zaplecza wojskowego, w tym koszar. W latach 1731–1733 rozpoczęto przebudowę wcześniejszego pałacu. Powstała wówczas okazała, barokowa rezydencja na planie litery „U”. Prace przerwała śmierć Augusta II w 1733 roku.

W 1735 roku, podczas działań wojennych związanych z wojną o sukcesję polską, pałac został spalony. Po odbudowie nie przywrócono jednak pierwotnego, bogatego wystroju. Zrezygnowano między innymi z części dekoracji elewacji i reprezentacyjnego wystroju wnętrz.

Późniejsze dzieje

W kolejnych stuleciach pałac stopniowo tracił znaczenie reprezentacyjnej rezydencji. Zmieniało się również jego otoczenie i sposób użytkowania. W XX wieku obiekt przestał pełnić funkcję rezydencjonalną, a po II wojnie światowej jego stan stopniowo się pogarszał.

Stan obecny

Pałac w Kargowej jest obecnie własnością prywatną. Budynek pozostaje ogrodzony i nie jest udostępniony do zwiedzania. Obiekt jest opuszczony i znajduje się w złym stanie technicznym. Mimo przekształceń i zniszczeń zachował czytelną bryłę dawnej barokowej rezydencji.

Warto zwrócić uwagę, że obecny wygląd pałacu jest wynikiem kilku etapów budowy i przebudowy – od rezydencji Unrugów z XVII wieku, przez ambitną barokową przebudowę rozpoczętą za Augusta II Mocnego, aż po późniejszą, znacznie skromniejszą odbudowę.